تجزیه و تحلیل سازگاری الکترومغناطیسی
سازگاری الکترومغناطیسی به توانایی یک دستگاه، تجهیزات یا سیستم برای عمل خوب در محیط الکترومغناطیسی که در آن قرار دارد اشاره دارد، و نه تولید هیچ گونه اختلال الکترومغناطیسی غیرقابل تحمل در محیطی که در آن قرار دارد. سازگاری الکترومغناطیسی تداخل الکترومغناطیسی و حساسیت الکترومغناطیسی را پوشش می دهد. برای تحقق عدم تداخل و عملکرد سازگار تجهیزات در سیستم، باید انتشار الکترومغناطیسی منبع آزار و اذیت را کنترل کرد و مصونیت جسم مورد آزار را بهبود بخشید.
تجزیه و تحلیل تداخل الکترومغناطیسی
عوامل طبیعی و عوامل انسانی دو راه تداخل الکترومغناطیسی هستند. به گفته منبع، ما همچنین می توانیم آن را به تداخل داخلی و تداخل خارجی تقسیم کنیم. تداخل داخلی به تداخل بین دستگاه های الکترونیکی در داخل تجهیزات الکترونیکی اشاره دارد. به عنوان مثال تداخل ناشی از نشت، تداخل ناشی از القا متقابل بین سیم ها، تداخل اجزای دیگر ناشی از گرم شدن جزء، تداخل ناشی از میدان مغناطیسی تولید شده توسط جزء و غیره، تداخل خارجی عمدتاً عوامل تداخلی غیر از خود محصول الکترونیکی است. مانند تداخل میدان الکترومغناطیسی خارجی، تداخل امواج الکترومغناطیسی خارجی، تداخل ولتاژ بالا خارجی، رطوبت خارجی، دما، تداخل pH، تداخل ناشی از بی ثباتی ولتاژ و غیره.
طراحی سازگاری الکترومغناطیسی
سه عامل عمده تداخل الکترومغناطیسی وجود دارد، که به طور خاص به سوسکپتور، منبع تداخل (ژنراتور سیگنال مانند تفنگ الکترواستاتیک، آزمایش گر موج و دیگر تجهیزات) و مسیر جفت شدن اشاره می کنند. هنگامی که این سه عامل همگی شرایط را برآورده کنند، تداخل الکترومغناطیسی رخ نخواهد داد.
بر این اساس، محصولات الکترونیکی باید در هنگام طراحی دو جنبه را در نظر بگیرند. یکی این که خود محصول الکترونیکی با عوامل داخلی و خارجی دخالت نمی کند و دیگری این که خود محصول الکترونیکی نباید با سایر محصولات تداخل داشته باشد. بر اساس این دو ملاحظات، سه عامل اصلی در طراحی در نظر گرفته شده است.
