سازگاری الکترومغناطیسی (EMC، سازگاری الکترومغناطیسی) به این اشاره دارد که محصولات الکتریکی و الکترونیکی می توانند به طور معمول در یک محیط الکترومغناطیسی بدون ایجاد تداخل الکترومغناطیسی بیش از حد (EMI، تداخل الکترومغناطیسی) برای سایر محصولات در محیط کار کنند. این شامل دو الزام است. یکی این است که محصول باید قادر به مقاومت در برابر تداخل الکترومغناطیسی خارجی باشد. مورد دیگر این است که تداخل الکترومغناطیسی تولید شده توسط محصول در محیط اطراف نمی تواند از حد معینی در طول عملکرد عادی محصول تجاوز کند. سازگاری الکترومغناطیسی وسایل الکتریکی خودرو به این معنی است که در خودرو و فضای اطراف آن، خود خودرو و تجهیزات الکتریکی اطراف میتوانند بدون ایجاد تخریب در طول زمان کار و تحت شرایط منابع طیف موجود، همزیستی کنند.
سیستم ترمز ضد قفل ABS، سیستم کنترل الکترونیکی احتراق سوخت موتور، سیستم موقعیت یابی جهانی GPS و سایر تجهیزات الکترونیکی باید به طراحی و تحقیق در مورد فناوری سازگاری الکترومغناطیسی توجه داشته باشند، که می تواند از وسایل الکتریکی سنتی خودرو (مانند استارت، اسکرابر) استفاده شود. ، و غیره.). موتورهای آب، فلاشر، استارت کولر، پمپ بنزین و ...) با بحث شروع می شود. اتصال و قطع متناوب کابل دینام نیز از منابع تداخلی است که تابش الکترومغناطیسی با توان بیشتری تولید می کند، اما سایر تجهیزات نسبت به تجهیزات الکترونیکی با توان کم و باند فرکانس بالا، تأثیر بیشتری بر قابلیت اطمینان کار آن دارند. اکنون رگولاتور دینام مانند سیستم جرقه زنی الکترونیکی به صورت یک ساختار مدولار یکپارچه طراحی شده است و همچنین با مشکل ضد تداخل مواجه است.
